Από την Ολυμπιάδα Χαλκιδικής το 1998…στη Λευκίμμη Κέρκυρας το 2008…

Από την Ολυμπιάδα Χαλκιδικής το 1998…στη Λευκίμμη Κέρκυρας το 2008…
οι κοινωνικοί αγώνες είναι μια πραγματικότητα

Εισαγωγή
Η προσπάθεια εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους καταστρέφει τόσο τους ανθρώπους όσο και το φυσικό περιβάλλον, αφήνοντας πίσω της σκουπίδια και ανθρώπους που θυμίζουν σκουπίδια. 10 χρόνια πριν οι κάτοικοι της Ολυμπιάδος Χαλκιδικής, αλλά και των γύρω χωριών αντιμετώπισαν μια απόπειρα ανάπτυξης του κεφαλαίου μέσω της εξόρυξης χρυσού. Σαν απάντηση αναπτύχθηκε ένας δυναμικός αγώνας, ο οποίος παρότι ήταν τοπικός, απέκτησε χαρακτηριστικά αντίστασης και αμεσοδημοκρατίας, και εννοείται βίωσε της ανεξέλεγκτη καταστολή του κράτους. Στην περίπτωση του αγώνα των κατοίκων της Λευκίμμης ενάντια στον ΧΥΤΑ που κατασκευάζεται εκεί, η εξουσία έδειξε για ακόμη μια φορά τα δόντια της καταστέλλοντας, χτυπώντας, συλλαμβάνοντας, δολοφονώντας…Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία παρατηρείται μια όξυνση των τοπικών αγώνων για περιβαλλοντικά ζητήματα. Θεωρούμε ότι κάθε φορά που τοπικά ζητήματα έρχονται στο προσκήνιο ανοίγονται, υπό συνθήκες πάντα, προοπτικές άμεσης δράσης και αυοοργάνωσης. Σε αυτή τη βάση αποφασίσαμε να ψηλαφήσουμε τον αγώνα των κατοίκων της Λευκίμμης μιας και θεωρούμε ότι συμβάλλει στο να δημιουργούνται ρήγματα στις ντόπιες και όχι μόνο, εξουσιαστικές δομές.

Χαρακτηριστικά του αγώνα
Τόσο ο αγώνας των κατοίκων της Λευκίμμης το 2008, όσο κι εκείνος των κατοίκων της Ολυμπιάδας Χαλκιδικής το ’98, αναδεικνύουν βασικά χαρακτηριστικά των σύγχρονων κοινωνικών αγώνων, ακηδεμόνευτων και επιθετικών, ενάντια στη βίαιη και προκλητική απομύζηση του φυσικού πλούτου από το κράτος. Σαν τοπικοί αγώνες, έχουν ως αφετηρία ζητήματα καθημερινά, όπως η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και ο αντίκτυπός της στην ποιότητα της ζωής των κατοίκων της περιοχής. Η οργάνωση του αγώνα γίνεται με λαϊκές συνελεύσεις που παρουσιάζουν αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά. Αίτημα των κατοίκων είναι η μη χειραγώγηση του αγώνα από κόμματα και φορείς, ενώ σαν μέσο προτάσσεται η άμεση δράση σε αντίθεση με τη θεσμική αντιπροσώπευση. Επιλέγονται αντιθεσμικές μορφές πάλης, όπως καταλήψεις (π.χ. κατάληψη εργοταξίου κατασκευής ΧΥΤΑ). Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων, οι αποφάσεις για την κλιμάκωση του αγώνα λαμβάνονται αυθόρμητα και επί τόπου. Ταυτόχρονα, η επιλογή της σύγκρουσης με τις επιλογές της κυριαρχίας και η επίθεση ενάντια στην κρατική καταστολή χαίρουν ευρείας αποδοχής ανάμεσα στους κατοίκους. Βασικό σημείο των αγώνων αυτών αποτελεί η κάθε μορφής ένδειξη αλληλεγγύης στους συλληφθέντες αγωνιστές με πορείες χιλιάδων ατόμων και έντονη παρουσία στα δικαστήρια. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των συμμετεχόντων (κάτοικοι, αλληλέγγυοι κλπ.), αλλά και η ψηλάφηση της πραγματικότητας του ίδιου του προβλήματος με την καλλιέργεια υπεύθυνης στάσης απέναντι σ’ αυτό.

Αντιφάσεις του αγώνα
Τα όρια μιας απλής διαμαρτυρίας ξεπεράστηκαν γρήγορα καθώς ο αγώνας απέκτησε μια πολύμορφη δράση ενάντια στους κρατικούς σχεδιασμούς. Κατόπιν της πρώτης σύγκρουσης με τα ΜΑΤ στις αρχές του Γενάρη το θέμα φεύγει από το σύλλογο της πόλης και δημιουργείται η συντονιστική επιτροπή αγώνα. Επίσης καλούνται συνελεύσεις, οι οποίες γρήγορα λαμβάνουν χώρα στο κατειλημμένο εργοτάξιο του ΧΥΤΑ. Δράσεις αδιαμεσολάβητες, αμεσοδημοκρατικές, κινηματικές και ανταγωνιστικές ως προς την κυριαρχία. Παρόλα αυτά δεν μπορεί να ειπωθεί ότι υπήρχε συνειδητή επιλογή αυτών των πρακτικών, αφού π.χ η αποτροπή χρήσης διαμεσολαβητικών κομματικών μηχανισμών έγινε κυρίως για να αποφευχθούν προσωπικές σκοπιμότητες, η συντονιστική επιτροπή απέκτησε ιδιαίτερο ρόλο και η συχνότητα των λαϊκών συνελεύσεων με τον καιρό έφθινε. Από την άλλη άνθρωποι του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, δυστυχώς, δε συμμετείχαν, συχνά, στις διαδικασίες μπολιάζοντας τες με τέτοιες ιδέες.
Η αντιπαράθεση με το κράτος και τον καπιταλισμό δεν τέθηκε στη λογική του «ποιος γεννά το πρόβλημα των σκουπιδιών», αλλά σε μια διαχειριστική λογική για την κατασκευή σωστών έργων, κοινωνικά ελεγχόμενων, τηρώντας τους νόμους. Τέτοιες κινητοποιήσεις είναι θνησιγενείς και παθογόνες, διότι, όχι μόνο δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα όρια ενός τοπικού αγώνα, αλλά επιπλέον γιατί δεν αμφισβητούν την κυριαρχία. Μέσω της ικανοποίησης τέτοιων διαχειριστικού τύπου αιτημάτων, το κράτος καταφέρνει τελικά να αποσπάσει μεγαλύτερη κοινωνική συναίνεση. Τέλος, δυστυχώς, υπάρχει μια διάχυτη αυταπάτη στο νησί της Κέρκυρας ότι ο τουρισμός σημαίνει ανάπτυξη. Ας αναλογιστούμε όμως την ποσότητα των σκουπιδιών που παράγονται τους καλοκαιρινούς μήνες στο νησί και πόσο αναλώσιμοι είναι το φυσικό περιβάλλον και οι άνθρωποι δουλεύοντας για τον τουρισμό.
Η συμβολή μας σε τέτοιους αγώνες αφορά στο μπλοκάρισμα της καταστρεπτικής και ρυπογόνας καπιταλιστικής μηχανής, προωθώντας αξίες σεβασμού απέναντι στη φύση και κοινωνικής αυτοοργάνωσης. Κάθε κοινωνικός αγώνας αποτελεί κομμάτι του γενικότερου κοινωνικού πολέμου, που διεξάγεται καθημερινά. Έρχεται ως συνέπεια προηγούμενων και αφήνει με τη σειρά του τα προτάγματά του παρακαταθήκη για τους επόμενους. Ο κοινωνικός πόλεμος ξεκινάει από την ανάγκη των ανθρώπων για ελευθερία, αξιοπρέπεια, αυτοκαθορισμό. Η συμμετοχή σε αυτόν τον πόλεμο προωθεί την αντίσταση, την κοινωνική βία και την κοινωνική αλληλεγγύη διαρρηγνύοντας τα σύνορα της κοινωνικής απομόνωσης.

Κοινωνική αλληλεγγύη
Οι αγώνες χάνονται μόνο όταν οι άνθρωποι σταματούν να αγωνίζονται………

Οι κρατούντες το ξέρουν καλά αυτό και γι’αυτό, συνεχώς, μας προβάλουν εικόνες βίας, καταστολής, κυριαρχίας, ιδιοκτησίας, ωχαδελφισμού, προσωπικού συμφέροντος κλπ. Με λίγα λόγια, φόβο, κουτοπονηριά, μιζέρια.
Το σπουδαιότερο όπλο για την μάχη μας ενάντια στην πλουτοκρατία και τη κυριαρχική-μιλιταριστική αντίληψή της είναι η αλληλεγγύη. Είναι πλέον αναγκαιότητα να βάλουμε τους εαυτούς μας πάνω από τον κόσμο των προσωπικών επίπλαστων σκοπιμοτήτων. Να σταθούμε αλληλέγγυοι και όπου είναι δυνατόν να γίνουμε μέρος των αγώνων που διεκδικούν υγεία, παιδεία και, τελικά, τη ζωή και την αξιοπρέπεια του ίδιου του ανθρώπου.

Η γνώση είναι η κληρονομιά μας, το περιβάλλoν ο κόσμος μας. Όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτό. Ας ενορχηστρώσουμε μια συλλογική αντεπίθεση σε όσους μεταλλάσσουν τον πλούτο (ανθρώπινο & φυσικό) και τη ζωή μας σε χρηματιστηριακούς δείκτες.

δράση απόδραση

κέρκυρα 2008

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: